ΡΑΦΑΕΛΑ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ – Φιλί

Κοιταχτήκαμε.
Του είπα τ’ όνομα μου.
Το επανέλαβε δυνατά
σα να ήξερε την ιστορία μου,
ακόμη χειρότερα
σα να ήθελε να γράψει τη συνέχεια της.
Παραδόθηκα πριν το φιλί.
Στον έρωτα ή παραδίνεσαι αμαχητί
ή λιποτακτείς.
Στο δρόμο ευχόμουν το κρεβάτι να είναι στενό.
Να μην υπάρχει χώρος για τρίτους.
Οι δυο μας γυμνοί.
Εύθραυστοι και ταυτόχρονα αήττητοι.
Τα χείλη του ακουμπούν τα δικά μου.
Το φιλί μας,
γνώριμο σε ανοικείους τόπους.
Φιλώ τα χέρια του,
να με κρατούν στο διαρκές της νύχτας.
Φιλώ τα μάτια του,
να με προσέχουν στο διαρκές της μέρας.
Χαϊδεύει τα σγουρά μαλλιά μου,
θέλει να τα δαμάσει.
Χαϊδεύει το αιδοίο μου,
θέλει να το κυβερνήσει.
Στο τέλος κοιταζόμαστε, να εξημερωθούμε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s