ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ – Θυμᾶμαι ἀκόμα

Θυμμαι κόμα
«δὶς ἐς τὸν αὐτὸν ποταμὸν οὐκ ἂν ἐμβαίης»

Θυμᾶμαι ἀκόμα ’κεῖνο τὸ φιλί,
πού σοῦ ’δωσα στὸ φῶς,
πού ὑγροκόκκινα μᾶς ἔλουζε,
τοῦ δειλινοῦ,
μέσα στὸ ἄρωμα τοῦ πλατανόφυλλου.

Θυμᾶμαι ἀκόμα ’κεῖνο τὸ φιλί,
ὑγρὸ βοστρύχων ἄγγιγμα,
ὄσο ἀνοιγόκλειναν βροχὴ οἱ οὐρανοί,
γεύση πικάντικη, κανέλλας καὶ γαρύφαλλου,
τὸ στόμα σου.

Θυμᾶμαι ἀκόμα ’κεῖνο τὸ φιλί,
πού ἔψαξα, φορὲς πολλές, να ξαναζήσω,
στήνοντας μ’ ἐπιμέλεια,
ἀκόμα καὶ τὸν ἦχο τῆς βροχῆς,
τὸ θρόϊσμα τῶν φύλλων.

Θυμᾶμαι ἀκόμα ’κεῖνο τὸ φιλί,
μόνο πού μὲ τὰ χρόνια ἔπαψα,
να ψάχνω ἢ νά τὸ στήνω,
ἴσως γιατὶ κατάλαβα καλὰ,
τὰ λόγια τοῦ παπποῦ Ἠράκλειτου,
«δέν θὰ μπορέσεις δυὸ φορὲς νά μπείς
στὸ ἴδιο τὸ ποτάμι».

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s