ΜΑΡΙΑ ΚΟΜΠΑΤΣΙΑΡΗ – Κόκκινο φιλί

Το πρώτο φιλί
Σε ’πιασα μου πες. Που θα πας?
Ακούμπησες τα χέρια στο ντουβάρι
Κι εγώ στο κελί της αγκαλιάς σου
χάνομαι στο βλέμμα το βαθύ
Σαστίζω ,σε ζυγιάζω. Μα γιατί?
Θυμάμαι, με φόβισες πολύ.
Δυο δάκτυλα τρεμάμενα,
τα χείλη μου άγγιξαν γλυκά.

Ψαχούλεψαν, τα σφράγισαν απαλά
σε μια στιγμή απαίτησαν πολλά
να τα γνωρίσουν, να τα γευτούν ,
και να τα ζωγραφίσουν.
Τα χείλη μου χαλάρωσαν,
τρεμούλιασαν υγρά
τώρα αδημονούσανε τρελά.

Ακριβή μου, σ’ άκουσα ψιθυριστά
σαν σε εικόνισμα, έσκυψες αργά,
ευλαβικά ,μέχρι τα χείλη σου,
με τα χείλη μου να γίνουν ένα,
μ΄’ αυτά τα χείλη τα ήδη κατακτημένα.
τα μάτια κλείσανε παραδομένα.
σταμάτησε ο χρόνος να κυλά.
άχρονη αιωνιότητα τον αντικαθιστά.
τα γόνατα τρέμουν Αχ! Θεέ μου, θα πέσω
μελίσσια βουίζουν στ’ αυτιά
το στομάχι πεταλούδες μετρά
για κείνο το πρώτο σου φιλί που μύριζε
κανέλα ,λεβάντα ,γιασεμί
κι ήταν μια αγκαλιά άνοιξης
έγινα ένα κορμί, χείλη μόνο,
ένα κορμί στόμα, γεμάτο χυμούς
όνειρο, στη γλύκα την πρωτόγνωρη ,
για μια στιγμή ,μονάχα μια αιώνια στιγμή

έγινα ολόκληρη αναστάσιμη εκκλησιά
έτοιμη,
για του έρωτα την ιερή μεταλαβιά.

Μ.Κομπατσιάρη 7/5/2020

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s